1992: de Spelen die haar naar de zee keerden
De olympische toewijzing van 1986 ontketende de grootste transformatie uit de moderne stadsontwikkeling: de fabrieken langs de kust verdwenen, er ontstonden vier kilometer strand en de olympische wijk van Poblenou opende. De Spelen van 1992 gelden sindsdien als schoolvoorbeeld van gebiedsvernieuwing.
De stad keert naar de zee
De industriële kuststrook werd boulevard, olympische haven en strand: het Barcelona dat vandaag aan de wereld wordt verkocht, de stad met strand, ontstond in die zes jaar bouwwoede. Wie oude foto's van die kust ziet, herkent de stad nauwelijks terug.
Montjuïc en de infrastructuur
De olympische ring op Montjuïc, het palau Sant Jordi en de ringwegen rond de stad veranderden de schaal van Barcelona: de Rondes zijn nog altijd het geraamte van het stadsverkeer. Vrijwel elke rit door de metropool raakt ze wel een keer.
Het effect
Het aantal hotelkamers verdubbelde binnen tien jaar en de stad groeide van industriebestemming uit tot absolute wereldtop: het massatoerisme van nu is voor een groot deel het erfgoed van die ene zomer. Die zomer zette bovendien de lat voor hoe een stad zichzelf op de kaart zet.